غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ » به تدبير بشرى درهاى خلوت خانه بوى فرو بست ، ربّ العزّه بتقدير ازلى در عصمت بر وى گشاد تا زليخا همى گفت « هَيْتَ لَكَ » اى هلمّ فانا لك و انت لى و يوسف همى گفت فانت لزوجك و انا لربّى . 4 - النوبة الاولى ( 12 / 32 - 24 ) قوله تعالى : « وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ » و آن زن آهنگ او كرد [ و او را بايست ] ، « وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ » و يوسف آهنگ آن زن [ به نهيب دل و بايست هم ] داشت ، اگر نه آن بودى كه برهان و حجّت خداوند خويش بر خويشتن بديدى ، « كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ » چنان بگردانيم ازو بد نامى و زشت كارى ، « إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ » ( 24 ) كه او از رهيگان « 1 » گزيدگان ما بود . « وَ اسْتَبَقَا الْبابَ » [ يوسف آهنگ در كرد گريختن را ] و آن زن آهنگ در كرد [ يوسف در يافتن را ] ، « وَ قَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ » و فرو شكافت پيراهن يوسف را از پس [ چون وى را مىبگرفت ] ، « وَ أَلْفَيا سَيِّدَها لَدَى - الْبابِ » [ تا ايشان در آن حال بودند ] شوى زن را يافتند بر درگه كه فرا رسيد ، « قالَتْ ما جَزاءُ مَنْ أَرادَ بِأَهْلِكَ سُوءاً » شوى خود را گفت پاداش آن كس و عقوبت وى چيست كه با اهل تو بد سگالد ؟ « إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ » ( 25 ) مگر آن كه وى را در زندان كنند يا عذابى درد نماى . « قالَ هِيَ راوَدَتْنِي عَنْ نَفْسِي » يوسف گفت او تن من خواست و مرا با خود خواند ، « وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ أَهْلِها » و گواهى داد گواهى از كسان آن زن ، « إِنْ كانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ » اگر چنان است كه پيراهن يوسف از پيش دريده است ، « فَصَدَقَتْ وَ هُوَ مِنَ الْكاذِبِينَ » ( 26 ) آن زن راست گفت و يوسف از دروغ زنان است .

--> ( 1 ) - رهيگان : بندگان